Another perspective from Bath อีกมุมมองหนึ่งจากเมืองบาธ

-

A sewing machine shop, we don't see very many of them these days. ร้านขายจักรเย็บผ้า ไม่ค่อยมีให้เห็นสมัยนี้
A little statue in the alcove of a big building. รูปปั้นเล็กๆ บนชั้นในตึกหลังใหญ่

A man climbing on top of an old building. I have no idea why he did it. ผู้ชายปีนตึก ด้วยเหตุใดไม่รู้ได้
Outside Jane Austen Centre. หน้าเจน ออสติน เซนเตอร์





Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

การเดินทางเริ่มก่อนที่เราจะรู้เสียอีก

-
Image
อยากจะเขียนเล่าและแลกเปลียนประสบการ์ณการเดินทางค้นหาสัจธรรมของตัวเอง การเดินทางยาวนานที่ดำเนินต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลาเจ็ดปีแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนดี จนนี่ก็ปีเก่าจะจากไปปีใหม่จะเข้ามาแล้วก็ยังไม่ได้ฤกษ์ซะที วันนี้คิดไปคิดมาก็เห็นว่าจะต้องเริ่ม เขียนอะไรก็เขียนไปเหอะ เพราะมัวแต่รอรีก็พอดีต้องรอไปชาติหน้า  สำหรับใครก็ตามที่กำลังจะเริ่มเดินทาง หรือคิดจะเดินทาง หรือยังไม่รู้เหมือนกัน หรือใครๆ หลายคนก็อาจจะงงว่า การเดินทางที่มันอะไร เดินทางไปไหน การเดินทางนี้เป็นการค้นพบตัวเองทางจิตวิญญาณ จริงๆ เหมือนการเดินทางจากภายนอกเข้าสู่ภายในตัวเอง เอาเป็นว่าจะเล่าประสบการ์ณของตัวเองก็แล้วกันนะคะ เพราะจริงๆ ก็ไม่ได้เป็นผู้สันทัดกรณี ก็ใช้ตัวเองเป็นบรรทัดฐานนี่แหละ เมื่อมองย้อนกลับไป การเดินทางนี้เริ่มมาตั้งแต่จำความได้แล้ว เพียงแต่เพิ่งจะมาปะติปะต่อเป็นภาพได้เมื่อห้าหกปีที่ผ่านมา มันก็เหมือนเราเล่นต่อจิ๊กซอร์นะคะ ต่อไปเรื่อยๆ เอาชิ้นนั้นติดกับชิ้นนี้ มันก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กๆ ก็เคยสงสัยถามตัวเองบ่อยๆ เอาเป็นว่าตั้งแต่เริ่มจำความได้ยังอ่านเขียนไม่ได้ก็จะมีความรู้สึกงงๆ...
Read more

เป็นยังไงมายังไงในรอบสิบปี

-
Image
กลับไปดูเรื่องราวที่เขียนไว้ในบล๊อกต่างๆ เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วก็ต้องมานั่งนึกทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง เนื่องจากมันทำให้เราตระหนักว่าเราได้เดินทางมาไกลขนาดไหน และกลับกลายเป็นคนที่พอเพียงได้ขนาดไหน ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่คือตัวเองกับสนู๊ปปี้ ก็จะบอกว่าอยู่เป็นโสดในประเทศอังกฤษมาได้เกือบจะสิบปี เท่าๆ กับเวลาที่ห่างหายจากด้านสว่างของดวงจันทร์นั่นแหละคะ แล้วจริงๆ ก็ไม่ได้ไปไหนไกลเลย ก็มีชีวิตอยู่แถวๆ นี้แหละ เพียงแต่ว่าได้ใช้เวลากับตัวเอง รู้จักตัวเอง และค้นพบตัวเองได้มากขึ้น เป็นการเดินทางที่ยาวนานแต่มีความสำคัญและคุ้มค่ากับหยาดเหงื่อแรงงานและคราบน้ำตา (ก็มีด้วยนะ) จริงๆ เพราะเหมือนเดินขี้นบันได แต่ละก้าวมันไม่ง่าย แต่เมื่อเราก้าวขึ้นแต่ละขั้น เราก็ได้เห็นอะไรสูงขึ้นไปเรื่อยๆ และเราก็ยังคงไปให้สูงขึ้นเรื่อยๆ ค้นพบตัวเราเอง ให้ความเคารพและเห็นในศักยภาพของเรามากขึ้นๆ จนถึงตอนนี้บอกได้เลยว่า พึงพอใจกับการพัฒนาของตัวเองมาก รักตัวเองได้อย่างไม่มีเงื่อนไข และมันก็ทำให้รักคนอื่นๆ ได้อย่างไม่มีเงื่อนไขได้เช่นเดียวกัน เอาเป็นว่าบล๊อกด้านสว่างของดวงจันทร์นี้จะอุทิศให้กับการเดินทางในการค้นพบแก่นแท้ของตัวเอง...
Read more

How are we getting on? เป็นยังไงมายังไงกันบ้าง

-
Image
In these last few days, I seem to be doing nothing but cleaning dog's poo and dog's wee. Snoopy needs to be fed four times a day and once he eats or drinks he needs the toilet which he seems to think it's anywhere on the floor in the house. I have been running backwards and forwards between the house and the garden, trying to introduce him to somewhere he can relieve his pain. Yesterday was the worst, the weather here was so utterly horrible -- it was cold, windy and wet all day and he didn't like to go out on the wet lawn (neither did I) The sound of the falling rain scared him and so we had many accidents in the house. At ten o'clock last night I was still on my hands and knees cleaning the floor and his crate and of course himself as he had done the poop in his crate. I was so depressed I had to call my friend and asked for some consolation and advice which I've found very useful. Today was much better. I guess the weather wasn't so horrible though it wa...
Read more