Story that Mum told me นิทานที่แม่เคยเล่าให้ฟัง part 1

Father Sparrow’s Tug-of-war

ชักคะเย่อของพ่อนกกระจอก

Elizabeth Clark

เอลิซาเบธ คล้าค

Father Sparrow was perched on a twig, talking very fast and very loud to Mother Sparrow, who was sitting on a nest full of eggs.  It was early in the day; the sun was shining brightly, the monkeys were chatting, birds were hopping and chirping – it was a pleasant morning, but Father Sparrow was cross.

พ่อนกกระจอกนั่งคอนอยู่บนกิ่งไม้ พูดรัวเสียงดังขโมงโฉงเฉงกับแม่นกกระจอกผู้กำลังนั่งกกไข่เต็มรังอยู่ มันเป็นช่วงเช้าของวันที่พระอาทิตย์ส่องแสงสว่างไสว ฝูงลิงคุยจ้อกแจ้ก นกกากระโดดไปมาส่งเสียงจิ๊บจัํบ เป็นยามเช้าที่น่ารื่นรมย์จริงๆ แต่พ่อนกกระจอกกลับไม่พออกพอใจ

He had been down to the river to bathe, in a nice shallow place he knew of, and there was the Crocodile, half in and half out of the water, filling up the whole of the bathing-place! And when Father Sparrow scolded him, he only opened his mouth wide and laughed (it was a very wide mouth), and said, lazily, “I shall stay here just as long as I please.”

พ่อนกได้บินลงไปที่แม่น้ำเพื่ออาบน้ำในแอ่งน้ำตื้นๆ ที่เขาเคยไป แต่ว่ามีจระเข้นอนเอือกเทือกเต็มแอ่งน้ำไปเลย แล้วเมื่อพ่อนกกระจอกต่อว่าเข้าให้ เขาก็แค่อ้าปากหัวเราะ (ปากมันกว้างจริงๆ) แล้วก็พูดอย่างเกียจคร้านว่า “ฉันจะอยู่ตรงนี้ให้นานเท่าที่ใจอยาก”

So Father Sparrow was very cross, and as I have said, he was telling Mother Sparrow all about it, when suddenly, bump, somebody very big crashed against the tree, which rocked and swayed so that Father Sparrow nearly fell off his twig; and if Mother Sparrow had not sat very tightly the eggs would certainly have rolled out of the nest.

ด้วยเหตุนี้แหละที่ทำให้พ่อนกกระจอกไม่พออกพอใจ และตามที่ฉันเอ่ยไปแล้วว่าเขากำลังเล่าให้แม่นกกระจอกฟังเรื่องราวทั้งหมด อยู่ๆก็โครม ใครไม่รู้ชนต้นไม้โครมใหญ่จนต้นไม้สั่นไหวส่งผลให้พ่อนกกระจอกเกือบร่วงหล่นจากกิ่งไม้ที่จับคอนอยู่ และถ้าแม่นกกระจอกไม่ได้นั่งกกไข่อย่างแน่นหนาไข่ก็คงจะหล่นออกจากรังเป็นแน่แท้

“Really, there is no peace in the forest this morning,” said, Father Sparrow still more crossly (and I think he had some excuse). “Now, who can that be?”

“จริงๆ นะ มันหาความสงบสุขในป่าไม่ได้เลยเช้านี้” พ่อนกกระจอกว่าอย่างไม่พออกพอใจยิ่งขึ้น (และฉันคิดว่าพ่อนกมีเหตุผลที่จะโมโห) “เอาล่ะ ใครอีกละทีนี้”

He flew down to see, and there was a big grey back and a little grey tail disappearing amongst the trees. It was Brother Elephant taking a walk in the forest.

พ่อนกยินลงไปดู และเห็นร่างที่มีหลังใหญ่ๆสีเท่ากับหางเล็กๆสีเท่าค่อยๆหายไปในหมู่แมกไม้ นั่นคือพี่ช้างออกมาเดินเล่นในป่านั่นเอง

“Stop, Brother Elephant!” said Father Sparrow with a loud chirp. “Do you know that you have nearly shaken my wife off her nest?”

“หยุดก่อนพี่ช้าง” พ่อนกกระจอกพูดด้วยเสียงดังจิ๊บๆ “รู้หรือเปล่าว่าท่านเกือบจะชนภรรายาของฉันหล่นจากรัง”

“Well,” said Brother Elephant, “I don’t mind if I have.” Which, of course, was very rude of him; he might at least have said he was sorry.

“เออ” พี่ช้างว่า “ถึงฉันจะทำจริงๆ ก็ไม่เห็นจะสนใจเลย” ก็แน่ล่ะว่าเขาช่างหยาบคายจริงๆ เพราะอย่างน้อยเขาก็น่าจะพูดขอโทษ

“You don’t mind!” twittered Father Sparrow. “you don’t mind! I’ll make you mind, Brother Elephant, and if you shake my nest again, I’ll tie you up!”

“ไม่สนใจเหรอ” พ่อนกกระจอกพูดรัว “ไม่สนใจเรอะ ฉันจะทำให้นายสนใจพี่ช้าง แล้วถ้าหากว่านายมาเขย่ารังของฉันอีกละก้อ ฉันจะมัดนายให้เลยเชียว”

Mother Sparrow gave a little chirp of surprise, and Brother Elephant chuckled, “Tie me up then,” he said, “you’re quite welcome to do it; but you can’t keep me tied, Father Sparrow, not even if a thousand sparrows tried!”

แม่นกกระจอกส่งเสียงจิ๊บจั๊บอย่างประหลาดใจ และพี่ช้างหัวเราะหึๆ “งั้นก็มัดได้เลย” เขาว่า “เชิญตามสบาย แต่นายมัดฉันให้อยู่ไม่ได้หรอกพ่อนกกระจอก ขนาดนกกระจอกพันตัวยังทำไม่ได้เล้ย”